04-10-09

Mijn zwaarste marathon!

Kustmarathon 2009

 

Gisteren stond ik voor de 3e keer aan de start van de Kustmarathon in Zeeland. S'morgens heeft mijn vriend Harrie mij naar Zoutelande gebracht. Daar zou ik met de bus naar Burgh-Haamstede naar de start worden gebracht. Ik was daar mooi op tijd en wachtte daar in de tent totdat de bus zou vertrekken. In de tent kwam ik nog een weblogger tegen; Rinus , ik had hem nog nooit eerder ontmoet maar wel contact met hem gehad via onze blogs. Er bleken meer bloggers mee te doen aan deze marathon. Ook hun ervaringen kun je lezen op hun blogs. Zoals Maurice, Tiny, Hans hebben deze marathon uitgelopen.

 

Ik wist dat er veel wind was afgegeven dus ik besloot om achterin te starten en vooral niet te hard weg te gaan.

Voorgaande jaren dat ik meedeed, ging ik veels te hard van start en zat ik halverwege de marathon ruim onder de 2 uur. Maar dan begint pas de marathon. Ik had me voorgenomen om me bij een groepje aan te sluiten wat een rustig tempo zou lopen en halverwege wilde ik op 2 uur zitten.

Kustmarathon 2009



Bij de start begon het ook nog eens te regenen. Eerst moesten we nog een stuk door het bos, daar hadden we nog nauwelijks last van de wind.Pas op het eerste stuk strand op ongeveer 4 kilometer toen merkte we dat er erg veel wind stond. Ik kon mooi achter een groepje blijven lopen. Mijn doorkomsttijd op 10 km was 55 minuten.Dat ging nog wel lekker. Maar op de stormvloedkering stond al een behoorlijk stevige wind. Toen wist ik al dat ik geen snelle tijd zou gaan lopen deze keer. En ik zag al erg op op het langste stuk strand wat we na de Stormvloedkering zouden krijgen.

Op het strand heb ik de groep moeten laten gaan waarmee ik al vanaf de start mee samen had gelopen. Ik begon last te krijgen van mijn hamstrings. Vooral in dat mulle zand. Ik besloot om mijn schoenen en sokken uit te trekken en zo verder te gaan over het strand. Maar daar werd het niet beter van. Ik kreeg alleen maar meer last van mijn benen. Ik denk dat ik daar een behoorlijke grote fout mee heb gemaakt! Doordat ik nog een heel stuk door het water heb gelopen.

Toch weer mijn schoenen aan. Halverwege zat ik op 2:02 maar ik ging steeds langzamer lopen. Eindelijk het laatste stuk strand. Maar toen moesten we veel hoge duinen op lopen en met de kramp in mijn benen werd het ook steeds slechter. Ik heb veel moeten rekken en strekken onderweg, bij de drinkposten dronk ik zoveel mogelijk. Maar daar werd het ook niet minder van. Onderweg kreeg ik van een aardige mevrouw nog wat druiven suiker. Ondertussen leek het steeds harder te waaien. ik zag steeds meer lopers gaan wandelen. En diegene die nog renden leken ook niet vooruit te komen.

Kustmarathon 2009

Op het 36 kilometerpunt stond weer een drankpost. En ik ging daar even in het gras zitten op mijn benen te ontspannen. Meteen kwam er iemand van de EHBO naar mij toe en vroeg of alles goed met me ging. Ik ze dat ik ontzettende kramp in mijn benen had en dat ik daar al vanaf 20 kilometer las van had. Hij besloot mijn benen te masseren. Even later kwam er nog een dame mijn andere been masseren. Dat scheelde weer wat.

Ze hebben me zeker zo'n 10 a 15 minuten gemasseerd. Dus de marathon ging ik zeker niet onder de 5 uur meer uitlopen. Ik lette niet meer op de tijd maar wilde in ieder geval de finish halen.

Na de massage liep ik weer een stuk beter. Ook de wind draaide gelukkig de andere kant op. Dat scheelde ook enorm.
Op het 37 kilometerpunt zag ik ineens mijn moeder, ze stond mij aan te moedigen en is nog een klein stukje met mij meegelopen.

Net voor het 38 km punt waaide mijn bril ook nog af! Ik heb er nog even naar gezocht maar hij was niet meer te vinden. Het gebeurde boven aan de duinen. In een rukwind vloog hij af! Jammer, verder zonder bril. Het einde was in ieder geval in zicht.

Kustmarathon 2009

 


Nog een stukje over het strand. Ik leek daar wel weer vleugels te krijgen want ik kon weer versnellen en haalde daar nog lopers in die er ook helemaal doorheen zaten.

Bij de finish stonden mijn vader, moeder, vriend en dochter mij op te wachten. Wat was ik blij dat ik er was! Ik had het gehaald.

Dit was voor mij de zwaarste en langste marathon ooit!

Mijn eindtijd was niet echt om trots op te wezen maar ik was er.

Bruto tijd; 5:04:51 Netto tijd; 5:03:53 63e dame van de 112, 680e overall van de 853 finishers.

Er waren dus heel wat lopers uitgestapt want op de deelnemerslijst stonden er 1250. Diegene die deze marathon hebben uitgelopen zijn echte bikkels! want zo zwaar was deze nog nooit geweest.

De winnaar van deze marathon is Sebastien Schletterer uit Middelburg in een tijd van 2:55:38 en bij de vrouwen Leonie Ton uit Zierikzee zij liep de marathon in 3:44:13

 

kustmarathon_.JPG

Uitslagen

 

 

14:05 Gepost door C.Slingerland in hardlopen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

proficiat Wat een zware marathon heb jij gelopen zeg. Van karakter gesproken. Chapeau hoor.

Gepost door: natalie | 04-10-09

Hé bikkel, top gedaan hoor en wat een marathon zeg..
Ik geloof direct dat de bril is afgewaaid en niet normaal meer.
Leuk je in het eggie gezien te hebben en altijd fijn zo.
Geniet na en lekker rusten/.
Groet Rinus.

Gepost door: rinus | 04-10-09

Proficiat met deze mega geweldige prestatie !! Dit was afzien op z'n ergst. Vele uitvallers maar jij hebt de finish gehaald - dat is echt gaaf !!

Gepost door: Bjorn Paree | 04-10-09

Over doorzettingsvermogen gesproken. Ik vind het een wereldprestatie. Gefeliciteerd met deze bijzondere marathonbelevenis.

Gepost door: Pim | 05-10-09

Ik heb alleen maar gelezen dat dit een mega-zware loop was, voor iedereen was dit de zwaarste geloof ik. Dan is die tijd gewoon goed! En dan kan dat verloren brilletje je ook niets meer schelen. Heel knap gepresteerd, proficiat! Leuk trouwens dat je de andere - mij welbekende - bloggers hebt ontmoet.

Gepost door: Fred | 07-10-09

De commentaren zijn gesloten.